pljupce
Д-р Мелани Меклин предупредува дека хемиските состојки од боите за коса не само што остануваат на косата, туку можат да влезат во телото и преку скалпот.
Боењето на косата не само што влијае на нејзиниот изглед, туку може да има и пошироки здравствени последици. Бидејќи скалпот е богато снабден со крв, одредени супстанции лесно се апсорбираат и завршуваат во крвотокот.
Научните истражувања покажуваат дека луѓето кои користат бои за коса имаат значително различен состав на одредени хемиски метаболити во крвта во споредба со оние кои не ја бојадисуваат косата.
Иако не постојат клинички докази што со целосна сигурност потврдуваат причинско-последична врска, бројни опсервациски студии ја поврзале употребата на бои со зголемен ризик од одредени здравствени проблеми.
Анализата на голем број научни трудови покажува дека дури и повремената употреба на трајни или полутрајни бои може малку да го зголеми ризикот од рак на дојка, додека кај жените кои ја бојадисале косата многу пати во текот на животот, овој ризик значително се зголемува.
Исто така, кај луѓе со одредени генетски предиспозиции, забележана е поголема инциденца на рак на мочниот меур поврзана со употребата на трајни бои за коса.
Трајните бои делуваат така што продираат длабоко во косата, менувајќи го нејзиниот природен пигмент, додека привремените и полутрајните остануваат на површината и постепено се измиваат.
Особено внимание се посветува на ароматичните амини – хемиски супстанции кои помагаат бојата да трае подолго, но се поврзани со оштетување на ДНК и можен развој на малигни промени. Некои од овие супстанции можат да влијаат и на хормоналната рамнотежа, бидејќи ги имитираат или блокираат ефектите на естрогенот.
Неодамнешна студија, исто така, посочи на можна врска помеѓу боењето на косата и појавата на матки фиброиди, бенигни израстоци кои можат да предизвикаат болка или проблеми со плодноста. Бидејќи фиброидите се особено чувствителни на естроген, присуството на хемикалии кои дејствуваат како овој хормон може да влијае на нивниот раст.
Иако денешните формули често се сметаат за побезбедни од порано, многу од основните состојки останале исти.
Вистина е дека некои докажано штетни соединенија биле отстранети пред неколку децении, но тие се заменети со други супстанции чија безбедност продолжува да предизвикува загриженост. Еден пример е p-фенилендиамин (PPD), состојка што сè уште се наоѓа во многу бои денес и за која се сомнева дека е штетна.
Не е лесно за потрошувачите да проценат кои бои се побезбедни, бидејќи истражувањата ретко идентификуваат специфични производи. Сепак, постојат начини за намалување на потенцијалните ризици.
Се препорачува внимателно да се прочита составот, да се избегнуваат производи со агресивни хемикалии, да се бои поретко и да се даде предност на поприродни бои и бои на растителна основа. Дополнителна заштита на кожата, носење ракавици и избегнување комбинирање на повеќе хемиски третмани исто така може да бидат корисни.
Особена претпазливост се препорачува за децата и адолесцентите, бидејќи нивниот хормонален систем е почувствителен на надворешни влијанија. Намалувањето на изложеноста на хемикалии на рана возраст може да биде важен чекор кон зачувување на долгорочното здравје, објавува Scientific Reports.
Извор: popara.mk
