pljupce
Пол Росоли облекол специјално одело и дозволил анаконда да го проголта, не знаејќи што ќе му се случи.
Од 16-годишна возраст Пол Росоли поминува време во амазонските дождовни шуми и џунгли, запознавајќи различни животни. Обожавателот на Амазон поминал години проучувајќи го полуводниот вид змии, чија сила ја споредува со „запрежни коњи“, и вели дека „знае многу за нив“, како и дека добро знае „зошто луѓето се плашат од џиновските змии“.
Така, освен што се надева дека ќе ја ревидира сликата за змиите, тој мислел дека тоа што ќе биде „изеден“ од една жива змија ќе му даде поддршка да продолжи за неговата потрага во Амазон, а истовремено ќе собере пари за каузата. Заедно со неговиот тим, Росоли се упатил во прашумата и поминал недели во потрага по совршениот кандидат за она што го наумил да го направи, што според него е „најтешкиот дел“ од експериментот.
Како што е прикажано во една епизода од серијата на Discovery Channel, на крајот ја пронашле најдолгата змија во Амазон. Тим од инженери користел 3D технологија за да создаде прилагодено одело од јаглеродни влакна за Пол да го носи за експериментот, кое било опремено со радио микрофон и вградени камери за да може да комуницира со својот тим.
Зборувајќи за својата опрема, Росоли рече: „Моравме да дизајнираме одело што може да издржи дробење. Анакондите само се закачуваат со своите заби, а потоа го гмечат и го убиваат својот плен пред да го проголтаат. Потоа се уверивме дека можам да дишам во случај навистина да успеа да влезам во анаконда. Потоа однадвор ставивме свинска крв за да ме направи привлечен, да мирисам како плен на оваа змија“.
Откри дека дел од процесот на „изеденост“ бил „тежок“ и „стресен“, за кој повеќето луѓе претпоставуваат дека е веројатно очекувано. Росоли ползеше до анакондата за да помисли дека е дива свиња, а ѝ требаа неколку секунди да го зграпчи.
„Не можам да се движам. Ме приклешти на земја. Знае дека не можам да избегам. Ќе бидам добро, додека не умрам“, му рекол тој на тимот.
Неговите соработници на мониторот гледале како му се забрзува пулсот. Росоли не давал многу отпор, не можел и да сакал, а потоа анакондата го фатила за глава.
„Последното нешто на што се сеќавам беше дека ја видов устата на змијата отворена точно на моето лице. Сè стана црно, а потоа само почувствував како ме фати бран, само беше обвиткан околу мене. Бев прикован повеќе од еден час. Не можев да гледам, не можев да слушам многу и можев само да се јавам на радио дека сум жив. Подгответе се момци, почнува да ме голта. Лицето му е долу, ми треба помош“, раскажува тој.
Соработниците му пришле на помош и го извлекле на безбедно. На Росоли му требало малку време да си дојде при себе.
„Многу се грижевме. Целта на експериментот беше да им ја покажеме на луѓето моќта на овие змии, чие живеалиште треба да се зачува“, заклучи тој.
Извор: kajgana.com
